Mijn kilheid en onverschilligheid hebben haar uiteindelijk weggejaagd. Ze stemde er uiteindelijk mee in om de scheidingspapieren te tekenen en liet me met rust. Daarna begon ik een relatie met een mooie zakenpartner die ik al lange tijd in het geheim bewonderde. Na meer dan een jaar samen te zijn, besloten we te trouwen. Ik heb mijn ex-vrouw geen uitnodiging gestuurd, maar op de een of andere manier kwam ze toch opdagen op de bruiloft, zonder een spoor van schaamte.
Het meest onverwachte was dat ze met een zwangere buik arriveerde om ons te feliciteren. Haar verschijning was nogal een schok en trok ieders aandacht. Er werd gefluisterd in de kamer; niemand wist wat er zou gebeuren.
Toen Van naar ons toe kwam, zei ze:
“Als ik terug in de tijd kon gaan, zou ik mijn jeugd nooit hebben verspild aan een man die niet van me hield en alleen maar op mijn geld uit was. Mijn grootste spijt is dat ik met jou getrouwd ben.”
Toen ze op het punt stond te vertrekken, vroeg de bruid, met een spijtige toon:
« Van wie is dit kind? »
