De autoriteiten hebben al alles wat ertoe doet.
Die pagina was niets meer dan de angst die ik vroeger met me meedroeg, zichtbaar gemaakt en uiteindelijk losgelaten.
Luke zit naast me, zijn schouder warm tegen de mijne.
‘De overdracht van het trustfonds is voltooid,’ zegt hij. ‘Het is helemaal van jou. Wat wil je ermee doen?’
Ik kijk uit over de oceaan.
Twaalf miljoen dollar.
Het getal voelt niet als een kroon. Het voelt niet als wraak.
Het voelt alsof een gesloten deur eindelijk opengaat.
‘Niets,’ zeg ik. ‘Laat het maar groeien. Ik ben nog steeds verpleegster. Nog steeds Alyssa. Geld is geen macht. Het is bescherming.’
Ik adem langzaam en gelijkmatig in, alsof ik mijn lichaam een nieuwe taal aanleer.
‘Familie is niet bloedverwantschap,’ zeg ik. ‘Het zijn de mensen die je bijstaan als de grafkelder opengaat.’
