Die dag ging mijn man boodschappen doen. Net voordat hij de deur uitging, vroeg ik hem om maandverband te kopen. Een simpele zin, maar eentje die in mijn gedachten al het klassieke scenario aankondigde: paniekerige berichtjes, wazige foto’s voor het schap, eindeloos geaarzel.
Ik had me er mentaal al bijna op voorbereid om uitleg te moeten geven, vergelijkingen te moeten maken en geruststellingen te moeten bieden. Kortom, om alles op afstand te moeten regelen.
De verrassing die alles verandert.
Toen hij thuiskwam, wierp ik een afgeleide blik op de tassen… en zag het pakket. Het juiste. Precies het merk en model dat ik altijd gebruik. Geen twijfel mogelijk. Geen vergissing.
In eerste instantie moest ik lachen, een beetje ongelovig. Ik vroeg hem hoe hij dat wist. Hij antwoordde simpelweg dat hij me ze zo vaak had zien kopen dat hij het zich herinnerde. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Voor hem stelde het niets voor. Voor mij betekende het enorm veel.
