Ethan staarde naar het overzicht van de uitgaven. Hij staarde naar het banksaldo. Hij zag de cijfers, maar hij kon de realiteit niet bevatten. In zijn gedachten was Sarah afhankelijk. Hij was de kostwinner. Als zij geld had, betekende dat dat hij overbodig was.
Er brak paniek uit. Hij veranderde van tactiek. De pestkop verdween, vervangen door de manipulator.
Hij reikte over de tafel en greep Sarah’s hand vast, waarna hij die stevig kneep.
‘Sarah,’ zei hij, met tranen in zijn ogen van gespeelde emotie. ‘Dit is geweldig. Je hebt het fantastisch gedaan, schat. Ik ben zo trots op je.’
Sarah deinsde niet weg. Ze bleef toekijken hoe hij optrad.
‘Nu hebben we nóg meer geld,’ fluisterde Ethan samenzweerderig. ‘Denk er eens over na. Mijn salaris plus dat van jou? We zouden een huis kunnen kopen. Een echt huis. Geen appartement. Mama zou een hele vleugel kunnen hebben. We zouden een powerkoppel kunnen zijn.’
‘Een powerkoppel?’ herhaalde Sarah.
“Ja! Kom naar huis. Neem het geld mee. Ik beheer het wel voor ons. We investeren het verstandig. We bouwen een imperium op.”
Sarah keek hem aan. Ze zag de hebzucht in zijn ogen. Hij zag geen vrouw; hij zag een tweede inkomstenbron. Hij zag een manier om zijn gokverliezen te compenseren.
‘Je wilt mijn geld,’ zei Sarah botweg.
‘Ik wil ons samen ,’ loog Ethan. ‘Het geld is slechts een bonus.’
Sarah trok haar hand terug. Ze veegde hem af aan haar servet.
‘Ik heb je nog één ding te vertellen,’ zei ze.
‘Wat?’ vroeg Linda, nu vol hoop. ‘Verhuis je volgende week terug?’
‘Ik geef volgende zaterdag een verjaardagsfeestje,’ zei Sarah. ‘Ik wil graag dat je komt.’
Ethan grijnsde. « Een feestje? Om onze hereniging te vieren? »
‘Om mijn verjaardag te vieren,’ zei Sarah. ‘Kom. Neem de familie mee. Neem tante Becky en oom Jim mee. Ik weet dat ze zich zorgen om me hebben gemaakt.’
« O ja, dat zullen we zeker doen! » straalde Linda. « We nemen iedereen mee! We maken er een echt feest van! »
Sarah stond op. Ze streek haar blazer glad.
“Tot zaterdag. Ik stuur je het adres via sms.”
Ze liep de koffiezaak uit.
Ethan keek haar na. « Ze is terug, » zei hij vol zelfvertrouwen tegen zijn moeder. « Ze wil gewoon nog even pronken voordat ze de handdoek in de ring gooit. We hebben haar te pakken. »
Linda knikte. « We nemen de hele familie mee. We zullen haar eraan herinneren waar ze thuishoort. »
