Hoofdstuk 5: De volgorde van beëindiging en inbeslagname
Chloe, die in de koffiehoek in de lobby op Marks triomfantelijke entree had gewacht, kwam verward aanlopen. ‘Mark? Wat is er aan de hand? Waarom is ze hier?’
Anna richtte haar blik op Chloe.
‘Ah, de ‘merkcompatibiliteit’,’ zei Anna droogjes.
Ze pakte een stuk papier van haar schoot. Het was de scheidingsovereenkomst die Mark haar nog geen 24 uur geleden had laten ondertekenen.
‘Gisteren, Mark,’ zei Anna, terwijl ze het document omhoog hield, ‘dwong je me dit te ondertekenen. Je was zo gebrand op het beschermen van ‘jouw’ bezittingen dat je aandrong op een clausule: ‘Volledige scheiding van bezittingen op basis van juridische eigendom. ‘
Ze glimlachte. Het was een angstaanjagende glimlach.
‘Je bent vergeten te controleren op wiens naam de eigendomsakte van de vennootschap staat, Mark. Die staat op mijn naam. Je bent vergeten te controleren op wiens naam de eigendomsakte van het penthouse staat. Die staat op mijn naam. Je bent vergeten te controleren op wiens naam het leasecontract van de Aston Martin staat. Die staat op naam van het bedrijf.’
Ze overhandigde het document aan de juridisch adviseur.
« Je wilde een schone lei? Dan heb je die gekregen. »
Anna keek naar het hoofd van de beveiliging.
« Als voorzitter van de raad van bestuur en meerderheidsaandeelhouder, » kondigde Anna luid en duidelijk aan, « maak ik hierbij gebruik van mijn bevoegdheid. Mark Miller wordt per direct ontslagen als CEO, om gegronde redenen. «
‘Waarom?’ stamelde Mark. ‘Welke reden?’
“Grof wangedrag. Morele verdorvenheid. Publieke schande voor het bedrijf. En,” ze gebaarde naar Chloe, “verduistering van bedrijfsgelden om een illegale affaire met een ondergeschikte te financieren.”
Ze draaide zich naar Chloe om.
“Jij bent ook ontslagen, Chloe. Pak je spullen in. Je hebt tien minuten.”
Mark keek om zich heen. De honderden medewerkers in de lobby – mensen die hij jarenlang had gepest en genegeerd – keken hem aan. Sommigen glimlachten.
« Dit kun je niet maken! » schreeuwde Mark, terwijl hij op Anna afstormde. « Ik ben de CEO! Ik ben het gezicht van dit bedrijf! »
De bewakers grepen hem vast. Ze smeet hem op de marmeren vloer en klemden zijn armen achter zijn rug. De « koning » lag daar stof te happen.
‘De deurwaarder,’ zei Anna kalm. ‘Zorg dat hij zijn sleutels veiligstelt.’
Een bewaker greep in Marks zak en haalde de sleutels van de Aston Martin eruit.
« En de sleutels van het appartement, » voegde Anna eraan toe.
Ze hebben zijn huissleutels meegenomen.
« Je hebt nergens heen te gaan! » riep Mark vanaf de vloer. « We hebben een huwelijkscontract! »
‘Ja,’ zei Anna. ‘Die jij schreef. ‘Elke partij behoudt het volledige eigendom van de bezittingen die op haar naam staan.’ Het enige dat op jouw naam staat, Mark, is je studieschuld en je creditcardrekeningen. Het penthouse is bedrijfseigendom. Je wordt eruit gezet.’
