Orde versus de mentaliteit van “het kan nog wel eens van pas komen”.
Het tweede twistpunt was onze relatie met voorwerpen. Voor mij moest alles wat niet meer bruikbaar was weg. Ik houd van lichte, luchtige ruimtes waar alles een vaste plek heeft. Zij daarentegen zag in alles potentie. Stapels kranten, lege dozen, eenzame deksels, beschadigde kopjes… de keuken begon langzaam maar zeker op een rommelige opslagruimte te lijken.
De dag dat ik een oude krant weggooide, in de overtuiging dat ik het juiste deed, was de reactie direct: er stonden waardevolle recepten in. Toen besefte ik dat we elkaar niet begrepen. Waar ik op zoek was naar rust, zag zij vooruitziendheid.
