De officier van justitie die aan de zaak was toegewezen, Maria Vasquez, ontmoette me in een vergaderruimte. Ze was kordaat en efficiënt en zette het bewijsmateriaal tegen zowel Jake (Daniel Wilcox) als Ashley uiteen.
« Meneer Wilcox wordt in meerdere rechtsgebieden beschuldigd van zware misdrijven, » legde ze uit. « Gezien zijn eerdere veroordelingen staat hem een aanzienlijke gevangenisstraf te wachten. De situatie van uw zus is complexer. »
‘Ingewikkeld in welk opzicht?’ vroeg ik, terwijl ik de door de afdeling verstrekte koffie vasthield die smaakte alsof hij al sinds vorige week aan het zetten was.
« Ze is een eerstegraads delinquent en ze werkt mee. Ze beweert dat Wilcox haar heeft gemanipuleerd en bedreigd, wat gezien zijn verleden gedeeltelijk waar kan zijn. Het bewijsmateriaal dat uw dochter heeft verzameld, toont echter duidelijk aan dat ze uiteindelijk bewust heeft gekozen om mee te doen. »
Mijn hart kromp ineen bij de vermelding van Lily’s bewijsmateriaal. Het speurwerk van mijn 9-jarige dochter maakte nu deel uit van een strafzaak.
Wat zijn haar aanklachten?
« Diefstal met grote waarde, fraude, identiteitsdiefstal – hoewel de laatste aanklacht mogelijk niet standhoudt, aangezien ze bevoegd was om in uw huis te zijn. Ze riskeert een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar, mogelijk langer met verzwarende omstandigheden. »
Vijf jaar. Mijn zus zat in de gevangenis tot ze 35 was. Alleen al de gedachte maakte me misselijk.
‘Is er… is er een alternatief?’ vroeg ik aarzelend.
Mevrouw Vasquez bekeek me aandachtig. « Overweegt u om geen aanklacht in te dienen? »
‘Ik weet het niet,’ gaf ik toe. ‘Ze is mijn zus. We zijn samen opgegroeid. Ik heb haar praktisch opgevoed nadat onze ouders gescheiden waren.’
« Familiefraude is de moeilijkste vorm, » zei mevrouw Vasquez, waarbij haar professionele houding iets milder werd. « Maar het is ook de meest schadelijke. Je zus heeft je vertrouwen op de meest fundamentele manier beschaamd. »
« Ik weet. »
‘Er is echter één mogelijkheid,’ vervolgde ze. ‘Als uw zus ermee instemt om tegen Wilcox te getuigen en informatie te verstrekken over zijn andere criminele activiteiten, zouden we mogelijk een schikking kunnen aanbieden met een lagere straf.’
“Hoe zou dat eruitzien?”
« Mogelijk 18 maanden in een inrichting met minimale beveiliging, plus proeftijd en een schadevergoeding. Maar dat hangt volledig af van hoe waardevol haar getuigenis is en in hoeverre ze meewerkt. »
Achttien maanden leek nog steeds een eeuwigheid, maar het was beter dan vijf jaar, en restitutie betekende dat ze uiteindelijk zou moeten terugbetalen wat er was afgenomen.
‘Mag ik haar zien?’ vroeg ik.
Mevrouw Vasquez pleegde een telefoontje en een half uur later werd ik naar een kleine kamer gebracht met een metalen tafel die aan de vloer vastgeschroefd stond. Toen ze Ashley binnenbrachten, herkende ik haar nauwelijks. Haar normaal zo perfecte haar hing slap rond haar bleke gezicht. De designerkleding was vervangen door een oranje jumpsuit waardoor ze er klein en kwetsbaar uitzag. Zonder make-up leek ze jonger – meer zoals de zus die ik me herinnerde.
‘Georgie,’ fluisterde ze, haar ogen vol tranen. ‘Ik had niet gedacht dat je zou komen.’
‘Ik had antwoorden nodig,’ antwoordde ik, terwijl ik mijn stem neutraal hield ondanks de emoties die in me woelden. We zaten tegenover elkaar, een kloof breder dan de metalen tafel tussen ons in.
‘Ze hebben Jake gearresteerd,’ zei ze overbodig. ‘Hij had valse identiteitsbewijzen in de hotelkamer, paspoorten met verschillende namen.’
‘Zijn naam is Daniel,’ herinnerde ik haar. ‘En ja, rechercheur Johnson vertelde me dat hij in meerdere staten gezocht wordt.’
Ashleys gezicht vertrok. « Ik wist het niet. Ik zweer dat ik niet wist wie hij werkelijk was. »
‘Misschien niet meteen,’ gaf ik toe. ‘Maar je wist wel wat je deed toen je mijn geld aannam. Lily’s studiefonds, Ashley. Haar toekomst.’
Ze schrok toen Lily ter sprake kwam. « Hoe gaat het met haar? »
“Verward, gekwetst. Ze hield van je, weet je. Ze aanbad je.”
Ashley bedekte haar gezicht met haar handen. « Ik heb alles verpest. »
‘Ja,’ beaamde ik, zonder de klap te verzachten. ‘Dat klopt. Wat ik wil weten is waarom. Wat is er in Tampa gebeurd dat Jake tegen je zou kunnen gebruiken?’
Haar handen zakten naar beneden en haar ogen werden groot. « Hoe weet je van Tampa? »
‘Ik hoorde je het aan de telefoon zeggen, en op Lily’s video’s is te zien hoe Jake dreigt het me te vertellen. Wat heb je gedaan dat zo vreselijk was?’
Ashley wierp een blik op de bewaker bij de deur, boog zich voorover en verlaagde haar stem. ‘Twee jaar geleden was ik met wat vrienden in Tampa. We waren in een club en ik ontmoette een man. Hij was ouder en succesvol. Het klikte meteen tussen ons en we gingen naar zijn hotel.’
Ze pauzeerde even en slikte moeilijk. « De volgende ochtend zag ik zijn trouwring op het aanrecht in de badkamer liggen. Hij had hem in de club afgedaan. Toen ik hem ermee confronteerde, bood hij me geld aan om te zwijgen. Tienduizend dollar. Ik was blut en stond op het punt mijn huis uitgezet te worden. »
‘Jij hebt het gepakt,’ vulde ik aan.
Ze knikte ellendig. « Het werd steeds erger. Hij begon te bellen en wilde me zien telkens als hij in de stad was, en bood elke keer meer geld aan. Dat ging maandenlang zo door voordat ik uiteindelijk zijn nummer blokkeerde en verhuisde. »
‘Je chanteerde hem,’ zei ik botweg.
‘Toen zag ik het niet zo. Ik zei tegen mezelf dat hij alleen betaalde voor gezelschap.’ Ze lachte bitter. ‘Ik was niet beter dan een—’
‘Nee,’ onderbrak ik hem. ‘Daar gaat het niet om. Jake is er op de een of andere manier achter gekomen. Hij had een manier om me dingen te ontfutselen en die later tegen me te gebruiken. Hij zei dat als ik hem niet zou helpen om jouw geld terug te krijgen, hij je alles zou vertellen. Dat je walging van me zou krijgen. Dat ik jou en Lily voorgoed zou verliezen.’
“Dus in plaats daarvan kozen jullie ervoor om van ons te stelen.”
‘Ik geloofde hem toen hij zei dat we het zouden terugbetalen.’ Haar ogen smeekten om begrip. ‘Hij liet me beleggingsrendementen zien, bedrijfsplannen. Het leek allemaal legitiem. Tegen de tijd dat ik doorhad wat er echt aan de hand was, waren we al in Las Vegas en vergokte hij duizenden dollars in het casino.’
Ik bestudeerde het gezicht van mijn zus, op zoek naar de waarheid. Loog ze nu om zichzelf te redden, of was ze echt gemanipuleerd door een doorgewinterde oplichter? Het antwoord lag waarschijnlijk ergens daartussenin. Niet onschuldig, maar misschien ook niet zo berekenend als ik had gevreesd.
‘De officier van justitie doet je een aanbod,’ zei ik uiteindelijk. ‘Getuig tegen Jake – Daniel – en ze zullen je straf verlagen. Achttien maanden in plaats van vijf jaar.’
Er flikkerde een sprankje hoop in haar ogen. ‘Zou je dat voor me doen? Na wat ik gedaan heb?’
