Achteraf bezien was deze uitvinding ongelooflijk geniaal. Een kleine generator die aan de fiets bevestigd werd en de energie van de beweging omzette in licht. Niets overbodigs, niets ingewikkelds. Gewoon een robuust mechanisme, vaak lawaaierig, soms onvoorspelbaar in de regen, maar ontzettend effectief.
Ze leerde ook iets essentieels: om licht te hebben, moest je vooruitgaan. Stoppen betekende terugvallen in de duisternis. Een prachtige metafoor, als je erover nadenkt.
Waarom zijn deze dynamo’s verdwenen?
Tegenwoordig zijn ze vervangen door krachtige, lichtgewicht, oplaadbare en stille ledlampen. Praktischer en betrouwbaarder, dat is zeker. Maar ook veel minder emotioneel beladen.
Nieuwere generaties hebben dat kenmerkende gezoem niet ervaren, noch de trots om hun eigen licht te produceren. En toch blijft dit object een golf van nostalgie oproepen bij degenen die het gebruikt hebben.
