Dit was het bewijs dat ik nodig had. Derek was niet zomaar roekeloos of moreel twijfelachtig geweest. Hij had opzettelijk fraude gepleegd. Hij had valse documenten naar mijn ziekenhuisbed gebracht, me wellicht in mijn delirium blanco papieren laten ondertekenen, en die vervolgens later frauduleus laten bekrachtigen.
Mijn telefoon trilde. Weer een berichtje van Derek. « Mam, we moeten praten. Kun je alsjeblieft morgen naar de bruiloft komen? Ik wil je er graag bij hebben. »
Ik staarde naar het bericht. Hij wilde me op zijn bruiloft hebben. De bruiloft die hij betaalde met mijn gestolen geld. De bruiloft die hij vierde terwijl ik de chaos van zijn misdaden moest zien te verwerken.
Ik typte terug: « Ik kom eraan. »
Laat hem maar denken dat alles goed was. Laat hem maar trouwen met zijn berekenende bruid. Vier het met mijn gestolen geld. Laat hem maar geloven dat hij ermee weggekomen was. Ik zou glimlachen, foto’s maken, de trotse moeder spelen, en dan, wanneer hij het het minst verwachtte, zou ik hem de gevolgen laten zien van het verraad aan de vrouw die hem het leven had gegeven.
De bruiloft was precies zoals ik had verwacht: duur, extravagant en totaal verstoken van oprechte warmte. De Riverside Country Club schitterde met witte rozen en kristallen kroonluchters. Ik droeg mijn mooiste jurk, marineblauw, elegant en ingetogen, en was er vroeg.
Britney zag er prachtig uit in een designerjurk die waarschijnlijk $10.000 kostte. Mijn $10.000.
Derek stond naast haar in zijn smoking, stralend alsof hij zich nergens zorgen over maakte. Toen hij me zag, snelde hij naar me toe.
‘Mam, ben je er?’ Hij omhelsde me stevig. ‘Ik ben zo blij dat je er bent. Ik weet dat het een beetje vreemd is geweest, maar dit is een nieuwe start voor ons allemaal.’
Ik deinsde achteruit en bestudeerde zijn gezicht. Geloofde hij dat echt? Dacht hij dat stelen van mij gewoon raar was en niet crimineel?
‘Gefeliciteerd, Derek,’ zei ik kalm. ‘Je ziet er heel gelukkig uit.’
Brittany kwam erbij staan, met een indringende glimlach. « Margaret, wat fijn dat je er bent. Derek was bang dat je boos zou zijn over, nou ja, je weet wel, het geld en het huis. Maar het is echt voor het beste. Je hebt dat grote huis niet meer nodig, en Derek en ik kunnen samen aan onze toekomst bouwen. »
‘Wat attent,’ antwoordde ik, op een vriendelijke toon, maar met een koude blik in mijn ogen.
De ceremonie was kort. Ik zat op de eerste rij en zag hoe mijn zoon beloofde deze vrouw, die hem had geholpen zijn eigen moeder te verraden, lief te hebben en te koesteren. Tijdens de receptie voerde ik beleefde gesprekjes, dronk champagne die ik niet proefde en maakte foto’s die ik nooit meer terug wilde zien.
Net toen ze de taart aansneden, trilde mijn telefoon. Een berichtje van Martin Green. « Politieonderzoek gestart. Aanklacht wegens fraude wordt voorbereid. Ga verder. »
Ik keek naar Derek, die lachend met zijn getuige stond, totaal onbewust van wat er aan de hand was.
Nog niet, dacht ik. Laat hem van dit moment genieten. Het zou zijn laatste gelukkige moment voor lange tijd zijn.
De confrontatie vond drie dagen later plaats. Derek en Britney stonden onaangekondigd voor mijn deur. Derek zag er woedend uit. Britneys gezichtsuitdrukking was ijzig en berekenend.
‘Wat heb je in godsnaam gedaan?’ eiste Derek, terwijl hij langs me heen mijn woonkamer in stormde. ‘Het kadaster heeft het geld van de huisverkoop bevroren. Ze zeggen dat de volmacht vervalst is. Ze dreigen met een aanklacht.’
Ik sloot de deur rustig. « Misschien omdat het vervalst was. »
“U hebt die documenten ondertekend.”
‘Ik heb blanco papieren ondertekend terwijl ik door de koorts in een delirium verkeerde, zonder te weten wat ze inhielden. Je hebt misbruik gemaakt van je zieke moeder.’ Ik hield mijn stem kalm. ‘Je hebt ze ook nog eens op frauduleuze wijze laten notariëren.’
Britney stapte naar voren. « Dit is belachelijk. Derek hielp je. Je bent oud, Margaret. Je kunt je financiën en je bezittingen niet meer zelf beheren. We deden je een gunst. »
“Door mijn spaargeld te stelen.”
‘Het is geen diefstal als je te dom bent om het zelf te regelen.’ Haar masker viel af en onthulde de kille opportunist die eronder schuilging. ‘Derek is je zoon. Alles wat je hebt, moet uiteindelijk toch naar hem gaan. We hadden het gewoon nu nodig.’
‘Ik begrijp het,’ zei ik zachtjes. ‘Dus dit was al die tijd je plan. Een man vinden met een rijke ouder, hem manipuleren om van haar te stelen, en dan je leven opbouwen met haar geld.’
Derericks gezicht kleurde rood. « Praat niet zo over Brittany. Ze houdt van me. »
‘Ze is dol op je erfenis,’ corrigeerde ik. ‘Of wat zij dacht dat je erfenis was.’
Britney lachte hard en gemeen. « Denk je dat je zo slim bent? Je laat deze beschuldigingen vallen, anders maken we je leven tot een hel. We vertellen iedereen dat je dementie hebt. We laten je ontoerekeningsvatbaar verklaren. We stoppen je in een verpleeghuis. »
Ik voelde een ijskoude rilling door mijn aderen lopen. « Is dat een dreiging? »
