I turned to my brother. “Call the police. And a locksmith.”
My brother immediately pulled out his phone.
“You can’t do this!” Maribel shouted. “Not in front of everyone!”
“You did this the moment you put my daughter on a bathroom floor.”
She tried to leave, but the officiant quietly blocked her path.
Her voice turned sharp and bitter.
“You think you’re some tragic hero widower,” she snapped. “I’m the only reason you’re not falling apart.”
“My daughter kept me alive,” I replied. “Not you.”
Maribel barstte in woede uit. « Trouw dan met je dochter! »
Er klonk een geschokte reactie in de menigte.
Toen de politie arriveerde, veranderde de sfeer onmiddellijk.
Een agent kwam dichterbij. « Meneer, wat is er aan de hand? »
Ik wees naar Maribels handtas. « Mijn dochter zag haar juridische documenten uit mijn kantoor meenemen. »
De agent stak zijn hand uit. « Mevrouw, ik heb de tas nodig. »
Met tegenzin gaf Maribel het af.
Binnenin bevonden zich de ontbrekende documenten: de verzekeringsdocumenten uit de blauwe map.
De uitdrukking op het gezicht van de agent verstrakte.
‘Er zal vandaag geen bruiloft plaatsvinden,’ kondigde ik aan.
Niemand maakte bezwaar.
Later die avond, nadat de stoelen waren opgestapeld en de gasten vertrokken waren, heb ik de sloten van het huis vervangen.
Juniper zat op de bank, nog steeds in haar bloemenjurk.
‘Heb ik alles verpest?’ fluisterde ze.
