Mijn schoonvader had geen pensioen. Ik heb twaalf jaar lang met heel mijn hart voor hem gezorgd. Op zijn laatste adem gaf hij me een gescheurd kussen en zei: « Voor Maria. » Toen ik het openmaakte, barstte ik in tranen uit…

Ik ben Maria. Ik begon op mijn 26e aan de ‘baan’ van schoondochter. Op dat moment had de familie van mijn man al veel ellende meegemaakt. Mijn schoonmoeder was jong overleden, waardoor mijn schoonvader, Tatay Ramón, vier kinderen alleen moest opvoeden. Hij had zijn hele leven rijst en groenten verbouwd in Nueva Écija, zonder vaste baan of pensioen.

Toen ik met zijn zoon trouwde, hadden bijna alle kinderen van Tatay Ramón al een eigen gezin en bezochten hem zelden. De rest van zijn leven hing vrijwel volledig af van mijn man en mij.

Ik hoorde de buren vaak fluisteren:

‘Wat is dat nou? Ze is gewoon zijn schoondochter, maar ze lijkt wel zijn dienstmeisje. Wie zou er nou zo lang voor zijn schoonvader zorgen?’

Maar ik dacht er anders over. Hij was een vader die zijn hele leven aan zijn kinderen had gewijd. Als ik hem in de steek zou laten, wie zou er dan voor hem zorgen?