Hoofdstuk 5: De afrekening
Zes maanden later.
Het landgoed van Monroe stond te koop. De marmeren keuken, de witte Lexus, de designertassen – alles werd verkocht om de schuld aan het trustfonds en de oplopende juridische kosten af te lossen.
Robert was verhuisd naar een klein appartementje vlakbij de kust. Hij belde Ethan elke zondag. Ze praatten over honkbal en boeken. Robert leerde hoe hij een grootvader moest zijn zonder eerst toestemming te vragen.
Victoria was gedwongen ontslag te nemen bij haar bedrijf nadat het fraudeonderzoek openbaar was geworden. Ze werkte nu als junior accountant in een andere staat, en het prestige van Monroe was als sneeuw voor de zon verdwenen.
En Margaret? Zij woonde in een verzorgingstehuis, haar vermogen was haar door de rechter afgenomen en haar reputatie was een zwartgeblakerd wrak. Ze kreeg geen bezoek.
Daniel zat op onze nieuwe veranda en keek hoe Ethan door de sproeier in onze achtertuin rende. Het huis was kleiner, eenvoudiger, maar de sfeer was licht. Voor het eerst in zijn leven droeg Daniel geen gebogen schouders meer onder de last van de verwachtingen van zijn moeder.
