5. De bruiloftsemissie
Drie zwaar gemarkeerde politieauto’s, met hun rode en blauwe zwaailichten fel knipperend in de ondergaande middagzon, remden met gierende banden af voor de toegangspoort van het terrein.
Een half dozijn agenten in uniform haastte zich om het huis heen naar de achtertuin, met hun handen op hun dienstgordels. Wat ze daar aantroffen was een volkomen, vernederende chaos.
De bruiloftsgasten mompelden druk. Nicoles vader, een vooraanstaande lokale rechter, schreeuwde tegen mijn vader en eiste een verklaring. Nicole zat op een stenen bankje, hysterisch snikkend in haar handen, haar perfecte make-up verpest. Dalton bonkte nog steeds op het glas, als een wild dier dat buiten een kooi gevangen zat.
‘Goed, luister goed!’ riep de politiechef, terwijl hij een draagbare megafoon naar zijn mond bracht. Het schelle geluid bracht de menigte tot zwijgen. ‘Iedereen moet onmiddellijk het huis verlaten en naar de uitgang gaan.’
‘Agent!’ riep Dalton, terwijl hij naar de chef rende. Zijn smokingjasje was door het woeste bonken aan de naad gescheurd. ‘Godzijdank bent u er! Die mannen zijn mijn huis binnengedrongen en hebben ons buitengesloten midden in mijn huwelijksfeest! Arresteer ze!’
De politiechef keek Dalton aan met een mengeling van medelijden en hevige irritatie. Hij haalde een opgevouwen juridisch document uit zijn borstzak.
‘Meneer, bent u Dalton Vance?’ vroeg de chef.
“Ja! Dat is mijn huis!”
‘Nee, meneer, dat is niet zo,’ verklaarde de politiechef luid, zijn stem drong door tot boven de menigte. ‘Ik heb hier een geverifieerde, notarieel bekrachtigde akte en een gerechtelijk bevel tot betreding van privéterrein, ingediend door Apex Holdings Corporation. Zij zijn de wettelijke, enige eigenaar van dit perceel sinds 9:00 uur vanochtend. De vorige eigenaar, Sierra Vance, heeft bevestigd dat u geen huurcontract en geen huurdersrechten heeft. U, en iedereen in deze achtertuin, bevindt zich momenteel illegaal op privéterrein van een bedrijf.’
Dalton deinsde achteruit alsof hij was neergeschoten. « Nee… nee, dat kan ze niet doen! Mijn spullen liggen daar! Onze huwelijksgeschenken liggen in de hal! Mijn kleren, mijn computers! »
« U kunt maandagochtend tijdens kantooruren contact opnemen met de juridische afdeling van Apex Holdings om een begeleide teruggave van uw persoonlijke bezittingen te regelen, » antwoordde de chef koud, zonder enig medelijden met de fraudeur. « Maar u moet nu onmiddellijk het pand verlaten. Alle tweehonderd van u. De cateraars zijn al naar buiten begeleid. »
