‘Als je je bankapp controleert,’ vervolgde Ethan kalm, ‘zie je dat er bij de overschrijving staat: ‘Geld voor goede doelen voor ouders die hun kinderen in de steek hebben gelaten.’ ‘
Mijn moeder hapte naar adem en sloeg geschrokken haar hand voor haar mond, terwijl verschillende omstanders in de lobby hardop lachten om de belediging.
Ethan richtte zijn doordringende, ijzige blik langzaam op Chloe. Hij bekeek haar van top tot teen en nam de enorme, volumineuze witte jurk, de dramatische make-up en de scheve tiara in zich op.
‘Je ziet er echt belachelijk uit,’ zei Ethan, alsof het een klinisch feit was. Chloe’s gezicht kleurde onmiddellijk vuurrood, vol schaamte.
Ethan richtte zijn aandacht weer op mijn vader.
‘En noem mijn vrouw nooit, maar dan ook nooit meer een ‘bijfiguur’,’ beval Ethan, zijn stem een octaaf lager, elk woord scherp en dodelijk als een scalpel. ‘Je hebt haar in je eigen huis aangeraakt omdat je dacht dat je door je geld een god was. Maar je geld betekent niets voor mij.’
Hij zette een stap naar voren, waardoor mijn vader instinctief een stap achteruit moest doen.
‘Heb je Maya verteld dat deze bruiloft een benefietevenement was?’ vroeg Ethan, waarmee hij de wreedste belediging van mijn vader recht in zijn gezicht terugwierp. ‘Je had helemaal gelijk, Richard.’
Ethan gebaarde rond in de grote lobby, naar de bewakers en naar de gesloten deuren van de balzaal.
‘Het enige goede dat vandaag gebeurt,’ verklaarde Ethan, waarmee hij hun totale ondergang bezegelde, ‘is dat ik deze bewakers jullie niet bij de nek uit dit hotel laat slepen omdat jullie de rust verstoren. Neem nu je verwende, zielige dochter mee en maak dat je uit mijn zicht verdwijnt voordat ik van gedachten verander.’
