Mijn oom heeft me opgevoed nadat mijn ouders waren overleden – totdat zijn dood de waarheid aan het licht bracht die hij jarenlang verborgen had gehouden.

Wat ik weet is dit:  hij is niet weggerend voor wat hij gedaan heeft.  De rest van zijn leven liep hij er juist recht op af, elke nacht, na elke wekker, elk telefoontje, elke wasbeurt.

Hij kon de crash niet ongedaan maken. Maar hij gaf me liefde, stabiliteit en nu een deur.

Misschien rol ik er wel doorheen. Misschien loop ik er ooit nog eens doorheen.

Hoe dan ook, hij heeft me zo ver mogelijk gebracht.

De rest is van mij.

Ik denk dat ik hem al jaren beetje bij beetje aan het vergeven ben.

Welk moment in dit verhaal zette je aan het denken? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.

Als je dit verhaal leuk vond, vind je het verhaal over een vrouw wiens man ‘s nachts stiekem wegging om in zijn busje te slapen misschien ook wel interessant. Toen ze erachter kwam waarom, was ze diepbedroefd.