Mijn oma liet $100.000 na aan mijn gierige nicht – ik kreeg alleen haar oude hond, die een geheim bleek te verbergen.

Zack leunde achterover als een koning op een troon, sloeg zijn armen over elkaar en gaf me een zelfvoldane, ietwat schuine glimlach.

‘Zie je wel?’ fluisterde hij. ‘Ik zei toch dat oma wist wie de echte favoriet was.’

Ik slikte de brok in mijn keel weg en bleef over Baileys oor wrijven.

Toen sloeg meneer Harper een bladzijde om, keek me aan en zei: « Aan mijn kleindochter Lily laat ik mijn geliefde hond Bailey na. »

Even dacht ik dat ik hem verkeerd had verstaan.

Zack had niets verkeerd verstaan; hij barstte in luid, hikkend lachen uit.

‘Stop,’ bracht hij eruit, terwijl hij zijn ogen afveegde. ‘Stop, ik kan niet ademen. Heeft ze je de hond achtergelaten? Die oude bastaard? Is dat alles?’

Hij schudde zijn hoofd. « Jammer dan. Al die tijd de verpleger gespeeld, en dan krijg je een bejaarde hond met slechte gewrichten. »

Bailey drukte zich dichter tegen mijn benen aan, alsof hij elk wreed woord begreep.