Mijn oma liet $100.000 na aan mijn gierige nicht – ik kreeg alleen haar oude hond, die een geheim bleek te verbergen.

Ze hield bovendien, meer dan wie ook op deze planeet, van haar oude hond Bailey.

Bailey is een kruising tussen een golden retriever en een ander ras, met een witte snuit, stijve heupen en de droevigste bruine ogen die je ooit hebt gezien bij een dier dat nog steeds zijn best doet om met zijn staart te kwispelen.

Hij nestelde zich elke ochtend aan de voeten van mijn oma terwijl zij oploskoffie dronk, naar het lokale nieuws keek en hem kleine stukjes geroosterd brood toewierp alsof het een privéritueel was.

Telkens als ik langskwam, rende Bailey naar de deur, zijn nagels krasten over het linoleum, alsof ik net terug was van de oorlog en niet van kantoor, twintig minuten verderop.

Dat is dus de achtergrond; ik was het kleinkind dat wekelijks langskwam, en Zack, mijn neef, was degene die af en toe langskwam als er iets te winnen viel.