Er zijn beslissingen die een heel leven op zijn kop zetten. Keuzes die je maakt met je hart, zonder vangnet, in de wetenschap dat ze alles zullen veranderen. En soms is het moeilijkste niet wat we verliezen, maar wat we anderen laten zien als we durven om helemaal onszelf te zijn.
Opgroeien onder de druk van verwachtingen.
Ik groeide op in een perfect gestructureerde wereld. Mijn veeleisende en vastberaden moeder associeerde liefde met succes en zelfbeheersing. Nadat mijn vader vertrok, was er geen ruimte meer voor spontaniteit: alleen regels, doelstellingen en het constante gevoel dat elke blijk van goedkeuring verdiend moest worden.
Al heel vroeg begreep ik dat ik mijn emoties discreet, bijna onzichtbaar moest houden.
Als volwassene had ik aan alle verwachtingen voldaan… op één na: geluk dat aan mijn eigen verwachtingen voldeed.
