Hij heeft zelfs nog een wasje gedraaid voordat hij naar zijn werk ging.
En vanaf dat moment maakte Mark meteen een einde aan elke grap die iemand maakte over het feit dat ik « niet aan het werk was ».
‘Geloof me,’ zei hij dan, ‘ze werkt harder dan wie dan ook die ik ken.’
Ik heb nooit mijn stem verheven. Nooit ruzie gemaakt. Nooit hoeven op te sommen wat ik dagelijks doe. Ik heb hem gewoon de touwtjes in handen gegeven, ben de deur uitgelopen en heb de realiteit de rest laten doen.
En voor het geval je je afvraagt of ik alweer een vrije dag heb ingepland… ja, die heb ik.
Maar deze keer stelde Mark voor om er een familiedag van te maken en in plaats daarvan hulp in te huren.
Het blijkt dat de beste les soms de les is die je niet met woorden hoeft te geven.
