Angst omzetten in een gezamenlijke strijd
Toen ik hem ermee confronteerde, veranderde mijn angst in emotie.
Hij bekende dat hij jarenlang had gespaard voor een innovatieve behandeling, in de hoop de progressie van de ziekte te vertragen.
Maar die dag begreep ik dat we dit samen moesten doorstaan.
Ik begon een dagboek bij te houden van ons leven: herinneringen, anekdotes, familiegewoonten, de karaktertrekken van onze kinderen. Ik dateerde elke pagina om referentiepunten te creëren.
We bekijken de foto’s samen. We halen elke herinnering hardop op.
Op het portret met de datum 2032 schreef ik:
« Als ik al het andere vergeet, hoop ik me te herinneren hoe hij mijn hand vasthield. »
