Mijn man, met wie ik al 20 jaar getrouwd ben, loog over het feit dat hij elke dinsdag laat moest werken – dus op Valentijnsdag heb ik mijn wraak genomen door hem zijn ochtendkoffie te serveren.
« Ik maak hierbij bekend dat ik van Sean ga scheiden vanwege zijn ontrouw. »
Ik printte een kopie uit en hield die verborgen.
« Ik heb een speciale mededeling. »
Op Valentijnsdag werd ik om 5 uur ‘s ochtends wakker. Het huis was stil. Ik zette koffie voor Sean en liet die afkoelen. Mijn handen waren toen rustig. Té rustig.
« Ik hoop dat ze het waard was, » fluisterde ik terwijl ik in Seans koffie roerde.
Ik zette de mok op een dienblad naast een rode geschenkdoos.
Vervolgens werden de ontbijtproducten van de bakker, die 35 minuten verderop woonde, bezorgd. Ik dekte de tafel en maakte alles klaar voor onze vrienden.
Om 7:30 uur liep ik onze slaapkamer binnen.
Het was weekend, dus Sean sliep nog, met één arm over zijn hoofd.
« Ik hoop dat ze het waard was. »
Ik smeet het dienblad op zijn nachtkastje.
Hij schoot overeind. « Schatje? Wat is er aan de hand? »
« Fijne Valentijnsdag, lieverd. »
Hij knipperde verward naar het dienblad. « Wat is dit? »
« Ontbijt op bed. »
Hij pakte de mok, nam een flinke slok en trok meteen een grimas. « Die is sterk en koud. »
‘Ik dacht dat je het juist mooi vond,’ antwoordde ik.
Hij nam nog een slok, in een poging beleefd te blijven.
« Schatje? Wat is er aan de hand? »
Toen wees ik naar de doos. « Open hem. »
Hij keek verward. « Schatje, waar gaat dit over? »
« Ga je gang. »
Zijn handen trilden toen hij het deksel optilde. Wat hij zag, deed hem achterover tegen het hoofdeinde van het bed wankelen.
Hij zag eerst de schermafbeelding en zijn gezicht trok bleek weg.
« Zal Lola tevreden zijn? » vroeg ik onschuldig.
Hij keek me aan, met een geschokte blik op zijn gezicht.
