« Wij » bestonden niet. Er was ik, en er was het personage dat hij speelde om toegang te krijgen tot mijn middelen.
Ik liep naar het raam en keek uit over de rustige buitenwijk. De zon ging onder en wierp lange schaduwen over het gazon.
Ik heb geleerd dat niemand zomaar op een ochtend wakker wordt en 50.000 dollar steelt. Ze oefenen. Ze beginnen met kleine leugens. Ze testen de grenzen. En als je de omgeving niet in de gaten houdt, steken ze het huis in brand.
Ik ben aan het herbouwen. De muren zijn dit keer hoger. De poorten zijn op slot.
Maar binnen is de lucht schoon. En voor het eerst in lange tijd is de stilte niet zwaar. Het is vredig.
Epiloog: Het grootboek
Als je dit leest en je hebt een knoop in je maag omdat je partner zijn of haar telefoon verstopt, of iets te ruw met de post omgaat, of grapjes maakt over « jouw geld » dat « ons geld » is zonder het respect dat daarbij hoort… luister dan naar je gevoel.
Financiële ontrouw gaat niet alleen over cijfers. Het gaat over macht. Het gaat erom dat iemand besluit dat zijn of haar verlangens belangrijker zijn dan jouw zekerheid.
Wacht niet op de verrassing van vijftigduizend dollar.
Controleer uw rekeningen. Vraag uw kredietrapport op. Kijk achter in de lades.
En wat als je de envelop vindt?
Vraag niet waarom. Vraag niet om een verklaring.
Pak je koffer. Bel een advocaat. En red jezelf.
Want het duurste wat je kunt verliezen is niet geld. Het is de tijd die je besteedt aan iemand die je niet verdient.
Like en deel dit bericht als je gelooft dat vertrouwen verdiend moet worden en niet zomaar gegeven wordt, en dat het soms het dapperste is om de bon te controleren.
