Mijn vriendin Jessica vertelde over een man die haar de benzinekosten in rekening bracht die hij had gebruikt om haar op te halen voor een date, en vervolgens klaagde toen ze hem niet vergoedde voor de tijd die hij had besteed aan het klaarmaken. Mijn vriendin Lauren vertelde over een man die de exacte kosten van de drankjes die hij voor haar had gekocht had berekend en dat bedrag vervolgens had afgetrokken van wat hij haar betaalde voor freelancewerk voor zijn bedrijf.
Het mondde uit in een therapeutische gesprekssessie over alle manieren waarop bepaalde mannen hun ware aard onthullen door hun houding ten opzichte van geld, hoffelijkheid en elementaire menselijke fatsoenlijkheid. En eerlijk gezegd? Het was ongelooflijk geruststellend om te beseffen dat Andy’s gedrag onderdeel was van een groter patroon van arrogante onzinnigheid waar vrouwen over de hele wereld mee te maken hebben.
De TikTok-video werd uiteindelijk meer dan twee miljoen keer bekeken en leidde tot tientallen reactievideo’s van andere vrouwen die hun eigen ervaringen deelden met mannen die op vergelijkbare wijze van daten en romantiek een handelswaar hadden gemaakt. Er waren verhalen over mannen die parkeerkosten in rekening brachten, fooien in restaurants tot op de cent nauwkeurig berekenden en hun helft daarvan terugbetaald verwachtten, en zelfs een memorabel verhaal over een man die een spreadsheet had gemaakt waarin hij de kosten van elk verstuurd sms-bericht bijhield.
Wat me het meest fascineerde aan de virale reactie op Andy’s facturatiesysteem, was hoe het een veel breder gesprek blootlegde over daten, genderrollen en het gevoel van recht dat sommige mannen hebben op de tijd, aandacht en dankbaarheid van vrouwen.
De reacties op de TikTok-video maakten niet alleen Andy’s specifieke vorm van romantisch ondernemerschap belachelijk, maar legden ook de onderliggende aanname bloot dat vrouwen mannen iets verschuldigd zijn in ruil voor elementaire hoffelijkheid, dat galanterie een dienst is die gecompenseerd zou moeten worden in plaats van een simpele uiting van wederzijds respect.
« Dit is wat er gebeurt als mannen denken dat het behandelen van vrouwen als mens een gunst is in plaats van een kwestie van elementaire fatsoenlijkheid, » schreef een reageerder.
« Hij vraagt haar letterlijk geld voor de eer van zijn aanwezigheid. Wat een brutaliteit, » schreef een ander.
« Stel je voor dat je zo verwend bent dat je denkt dat het openen van een autodeur een schuld creëert die via PayPal moet worden afbetaald, » voegde een derde eraan toe.
Het gesprek ging verder dan Andy’s specifieke factuur en omvatte bredere discussies over mannen die in hun hoofd nauwkeurig bijhielden wat ze voor vrouwen deden, en die dankbaarheid en wederkerigheid verwachtten voor gebaren die vanzelfsprekende uitingen van attentie hadden moeten zijn.
Vrouwen deelden verhalen over dates die tot op de laatste hap hadden berekend hoe de rekening voor het diner verdeeld moest worden, mannen die klaagden over de kosten van bloemen of bioscoopkaartjes alsof het onverwachte zakelijke uitgaven waren in plaats van keuzes die ze vrijwillig hadden gemaakt, mannen die elke hoffelijkheidsgebaar beschouwden als een investering die rendement moest opleveren.
Wat me het meest opviel, was hoeveel vrouwen een variant van Andy’s gedrag hadden meegemaakt – misschien niet gedetailleerde facturen, maar zeker het gevoel dat sommige mannen daten zagen als een transactionele relatie waarin van vrouwen werd verwacht dat ze compensatie (emotionele, fysieke of financiële) boden voor de aandacht en moeite van de man.
Ik begon na te denken over al die keren dat ik me onder druk gezet voelde om overdreven dankbaar te zijn voor simpele beleefdheid, om mijn eigen voorkeuren te bagatelliseren om niet veeleisend over te komen, om gedrag te accepteren waar ik me ongemakkelijk bij voelde omdat een man geld had uitgegeven aan een etentje, me ergens naartoe had gereden of een ander gebaar had gemaakt dat zogenaamd genereus was, maar meer aanvoelde als een opgelegde verplichting.
De virale reactie op Andy’s verhaal over de factuur werd een katalysator voor duizenden vrouwen om hun eigen datingervaringen te onderzoeken en patronen van arrogantie en manipulatie te herkennen die ze voorheen als normaal of onvermijdelijk hadden geaccepteerd.
