En toen zag ik de letters.
Eén brief voor elk jaar dat hij me heeft opgevoed.
Ik opende de eerste, toen de volgende. Zijn handschrift vulde elke pagina, vastberaden en onmiskenbaar. Hij schreef over hoe hij me had zien opgroeien tot wie ik nu ben. Over zijn zorgen als ik te stil werd. Over hoe het vaderschap het grootste voorrecht van zijn leven was geweest.
Geen verantwoordelijkheid.
Voorrecht.
Onderin de doos lag een kopie van het testament.
Alles werd gelijk verdeeld. Tussen zijn twee biologische kinderen.
