Het concept van « tumorzaaiing »
De technische term voor wat mensen vrezen is ‘ tumorzaaiing ‘ , soms ook wel naaldkanaalzaaiing genoemd. Dit verwijst naar het hypothetische of zeldzame geval waarbij een biopsienaald, tijdens het terugtrekken uit een tumor, per ongeluk een paar kankercellen meeneemt en deze in gezond weefsel afzet.
Het is belangrijk om dit duidelijk te stellen: artsen » geven » dit niet toe alsof het een vies geheim is. Ze bestuderen, documenteren en beperken dit risico al tientallen jaren. Wetenschappelijke literatuur heeft de incidentie van zaadvorming bij miljoenen ingrepen bijgehouden. Wat het onderzoek aantoont, is dat zaadvorming biologisch mogelijk is, maar buitengewoon zeldzaam.
De cijfers onder de loep: is het risico reëel?
Als we naar de gegevens kijken, blijkt het ‘gevaar’ dat vaak in sensationele artikelen wordt genoemd, aanzienlijk kleiner te zijn. Volgens de American Cancer Society en diverse klinische studies is de incidentie van zaaiing via de naald zo laag dat deze bij veel soorten kanker statistisch gezien verwaarloosbaar is. Bijvoorbeeld:
- Leverkanker: Uit een groot onderzoek bleek dat tumorcelverspreiding via de naald slechts in ongeveer 2,7% van de gevallen voorkwam.
- Borstkanker: Uitgebreide studies met duizenden patiënten tonen aan dat het risico op uitzaaiing ongelooflijk laag is, en belangrijker nog, een naaldbiopsie verlaagt de overlevingskansen van een patiënt niet en verhoogt de kans op terugkeer van de kanker niet.
- Prostaat- en longkanker: vergelijkbare trends zijn hier te zien, waarbij het diagnostische voordeel enorm is en de gevallen van gedocumenteerde uitzaaiing via de biopsienaald zeldzame afwijkingen zijn in plaats van een veelvoorkomende bijwerking.
In een onderzoek uit 2015 analyseerden onderzoekers jarenlange data en concludeerden dat de algehele incidentie van uitzaaiing bij verschillende soorten kanker minder dan 1% bedroeg. Ter vergelijking: het risico dat een kanker niet wordt gediagnosticeerd of verkeerd wordt behandeld omdat er geen biopsie is uitgevoerd, is aanzienlijk hoger en veel gevaarlijker.
» Deze studie toont aan dat artsen en patiënten gerustgesteld kunnen zijn dat een biopsie zeer veilig is », zegt dr. Michael Wallace . » We voeren jaarlijks miljoenen kankerbiopsieën uit in de VS, maar een of twee casestudies hebben geleid tot de wijdverbreide mythe dat biopsieën kanker verspreiden. «
Waarom groeit een zaadje niet altijd?
Men zou zich kunnen afvragen: als er zelfs maar één cel langs een naaldspoor wordt « gezaaid « , betekent dat dan niet dat er een nieuwe tumor zal groeien? Niet per se.
Het menselijk lichaam is geen passieve omgeving; het is een actieve, vijandige plek voor verplaatste cellen. Kankercellen zijn gespecialiseerd om te gedijen in hun specifieke micro-omgeving (de tumor). Wanneer er tijdens een biopsie een paar cellen loskomen, stuiten ze meestal op verschillende obstakels :
- Het immuunsysteem: Ons immuunsysteem is ontworpen om ‘vreemde’ of abnormale cellen te herkennen en te vernietigen. Een paar verdwaalde cellen worden vaak door de natuurlijke afweer van het lichaam opgeruimd voordat ze zich kunnen nestelen.
- Gebrek aan bloedtoevoer: Om een kankercel tot een tumor te laten uitgroeien, heeft deze bloedtoevoer nodig (angiogenese). Geïsoleerde cellen die langs een naaldspoor worden gedropt, beschikken zelden over de middelen om een nieuwe kolonie te vormen.
- Directe behandeling: De meeste biopsieën worden snel gevolgd door een behandeling – een operatie, chemotherapie of bestraling. Deze behandelingen zijn erop gericht om kankercellen in het hele gebied te doden, inclusief cellen die mogelijk tijdens het diagnostisch proces zijn verplaatst.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️
Advertentie
