Altijd maar klagen
Wat Johan vooral steekt, is het constante geklaag. “Dan hoor ik dat alles vroeger beter was, of dat ze het zo zwaar hebben gehad. Maar ondertussen zitten ze in een ruime woning met een tuin, rijden ze auto en gaan ze meerdere keren per jaar op vakantie.”
Hij begrijpt dat niet elke oudere rijk is, maar vindt dat het algemene beeld niet klopt. “De groep die echt niets heeft, is klein. De groep jongeren die niets heeft, is gigantisch.”
Volgens Johan wordt zijn generatie steeds weggezet als lui of verwend. “We zouden te veel koffie drinken, te weinig werken en te hoge eisen hebben. Maar de waarheid is dat het systeem gewoon dicht zit.”
Geen starterskans, geen toekomstgevoel
Een huis kopen voelt voor Johan als een fantasie. “Je moet tegenwoordig twee inkomens hebben, perfecte contracten en alsnog een zak geld meebrengen. Waar moeten wij dat vandaan halen.”
Hij zegt dat het niet alleen om geld gaat, maar om perspectief. “Je kunt nergens naartoe werken. Alles is tijdelijk. Huren is duur. Sparen schiet niet op. En ondertussen stijgen de prijzen gewoon door.”
