Een onverwachte ontmoeting in een stille gang.
Op een koude, regenachtige avond krijgt zijn auto pech in de buurt van een kinderdagverblijf. Richard gaat naar binnen om even te bellen.
Maar nog voordat hij een reparatiedienst belt, hoort hij gehuil.
Geen enkele baby.
Meerdere.
Geïntrigeerd volgde hij het geluid naar een kamer waar wiegjes op een rij stonden. Binnenin: negen verlaten baby’s, die een paar dagen eerder samen waren gevonden.
Ambtenaren leggen uit dat deze baby’s waarschijnlijk bij verschillende gezinnen geplaatst zullen worden.
De verzoeken bestaan, maar elk verzoek betreft slechts één kind, soms twee.
Het scheiden van hen lijkt daarom onvermijdelijk.
Richard bleef een paar seconden roerloos staan. Hij observeerde die kleine handjes die fladderden, die onschuldige blikken… en een onverwachte gedachte schoot hem te binnen: wat als iemand besloot ze bij elkaar te houden?
Dit idee lijkt bijna onrealistisch.
Toch verlaat ze hem nooit.
