‘Een geplande aanslag in opdracht?’ vroeg Vargas met een serieuze blik. ‘Weet je het zeker?’
« Pamela is bereid te getuigen en heeft bewijsmateriaal, » zei Emily. « Er zijn sms-berichten en een USB-stick in haar huis. »
« Dit is dus niet zomaar fraude, » zei Vargas. « We hebben te maken met een georganiseerde groep die bereid is ernstig geweld te plegen. We moeten een aanvullende operatie uitvoeren. »
Vargas gaf onmiddellijk opdracht tot een huiszoeking in Pamela’s appartement. Victor liet hen binnen en wees hen de USB-stick aan. Daar vonden ze de sms-berichten van Ethan met twee personen, Miguel Moreno en Dennis Castano – mannen met een strafblad.
‘We moeten het probleem met de vrouw resoluut oplossen,’ had Ethan geschreven.
‘Na de bevalling is ze kwetsbaar. Een vermeend zelfverwondingsincident of een ongeluk zou niemand verbazen,’ had een van de mannen geantwoord.
Ze bespraken de betaling ook in de berichten.
Emily las de berichten en werd overvallen door een ijzingwekkende angst. Ethan had haar niet alleen verraden, hij had ook nog eens kalm besproken hoe hij haar uit de weg kon ruimen, met dezelfde koelheid waarmee een normaal mens een vakantie zou plannen.
« We moeten Moreno en Castano arresteren, » zei Vargas. « Heeft u informatie over hen? »
‘Nee, maar ik kan het aan rechercheur Castle vragen. Hij heeft contacten in die wereld,’ zei Emily.
Castle reageerde snel. Binnen twee uur stuurde hij een dossier over de twee verdachten.
Miguel Moreno: een man met twee eerdere veroordelingen voor geweldsdelicten. Dennis Castano: zijn partner, bekend om het in scène zetten van incidenten die op ongelukken lijken.
‘Professionals,’ mompelde Vargas. ‘Als hun plan was geslaagd, had je niets vermoed. Binnen een paar maanden zou je het slachtoffer zijn geweest van een ‘tragisch incident’.’
‘s Avonds ontmoette Emily Victor.
Hij zag er verdrietig uit, maar was vastberaden.
‘Heeft Pamela je een bericht gestuurd?’ vroeg hij.
‘Ze vraagt om vergeving,’ zei Emily. ‘En ze wil dat je weet dat ze zwanger is.’
Victor werd bleek.
‘Met mijn kind?’ vroeg hij.
‘Ja, volgens haar wel. Jullie waren voorzichtig, maar zij was niet met Ethan,’ antwoordde Emily eerlijk. ‘Nu beseft Pamela dat Ethan haar gewoon gebruikt heeft. Ze heeft spijt van wat ze gedaan heeft.’
‘En wat gebeurt er met het kind?’ vroeg Victor.
‘Dat is haar beslissing,’ zei Emily zachtjes. ‘Maar als ze de baby krijgt, zal ze dat kind alleen moeten opvoeden. Ethan zal lange tijd in de gevangenis zitten, en jij… jij hebt alle recht om haar na dit alles niet te vergeven.’
‘Precies zo voel ik me,’ antwoordde Victor. ‘Ik kan niet doen alsof dit niet gebeurd is.’
‘Dat is je goed recht,’ zei Emily zachtjes. ‘Niemand zal je daarvoor veroordelen.’
Victor wilde ook een nieuw leven beginnen, vrij van leugens en verraad. Hij had de scheiding al aangevraagd.
De volgende dag werden Moreno en Castano gearresteerd. Bij een huiszoeking vonden agenten wapens, valse documenten en berichten van andere klanten. Het bleek dat Ethan slechts één van de vele mensen was die hun diensten hadden ingehuurd.
« Dit ontwikkelt zich tot een grote federale zaak, » zei Vargas. « Ze zullen het waarschijnlijk overdragen aan de hoofdeenheid voor georganiseerde misdaad. »
‘En wat zal er met Ethan gebeuren?’ vroeg Emily.
« De aanklachten zullen worden uitgebreid, » antwoordde Vargas. « Nu riskeert hij geen tien jaar, maar veel meer. »
Emily voelde een vreemde voldoening. De gerechtigheid haalde hem volledig in.
Een week na de arrestatie van Moreno en Castano bereikte het onderzoek een nieuw stadium. Emily ontving een oproep van de rechercheurs, maar ze werd niet in Vargas’ kleine kantoor aangetroffen, maar in een grote vergaderzaal.
Aan een lange tafel zaten verschillende mensen in pak. In het midden zat een man van in de vijftig met medailles op zijn uniform.
‘Emily, mag ik je voorstellen aan kolonel Samuel Black, hoofd van de afdeling georganiseerde misdaad,’ zei Vargas. ‘Neem plaats.’
« Wat we nu gaan bespreken, » zei Black, « moet strikt vertrouwelijk blijven. We hebben een paar vragen voor u. »
‘Ga je gang. Ik luister,’ antwoordde Emily.
« Dankzij u hebben we een groot crimineel netwerk ontmaskerd, » zei Black. « Maar we hebben reden om aan te nemen dat uw man niet de leider is, maar slechts een uitvoerder. We denken dat hij een baas heeft – iemand die hem informatie verschaft over potentiële slachtoffers, de verkoop van gestolen goederen organiseert en hem bescherming biedt. »
Emily fronste haar wenkbrauwen.
« In Ethans berichten werd geen baas genoemd, » zei ze. « Waar komt deze informatie vandaan? »
« Pamela Serrano heeft een aanvullende verklaring afgelegd, » legde Black uit. « Het blijkt dat Ethan regelmatig afsprak met een zekere ‘Oom Nick’. Ethan gaf hem een deel van de winst en ontving instructies voor nieuwe doelwitten. »
‘En wie is die oom Nick?’ vroeg Emily.
« Dat weten we nog niet, » zei Black. « Ethan weigert te praten. Maar we hebben wel een paar aanknopingspunten. »
Hij haalde een map met foto’s tevoorschijn.
“Beveiligingscamera’s hebben vastgelegd hoe uw echtgenoot een oudere man ontmoette in de buurt van een restaurant in de Upper East Side. De laatste ontmoeting was twee dagen voor zijn reis naar Miami.”
Op de foto’s zag Emily Ethan met een grijsbehaarde man die een dure jas droeg. Het gezicht van de man was gedeeltelijk afgewend, maar zijn gestalte was wel te zien.
‘Komt dit je bekend voor?’ vroeg Black.
‘Nee, ik heb hem nog nooit gezien,’ zei Emily. ‘En die stem? Heeft Ethan ooit in jouw bijzijn met iemand aan de telefoon gesproken die hij oom Nick noemde?’
Emily probeerde het zich te herinneren. De afgelopen maanden had Ethan vaak gebeld terwijl hij naar een andere kamer ging, maar ze herinnerde zich niet dat ze die naam had gehoord.
‘Ik kan me zo’n gesprek niet herinneren,’ zei ze.
‘Begrepen,’ knikte Black. ‘Dan nog een vraag. Ethan had toegang tot de notarisdatabase, maar de informatie over particuliere cliënten – hun inkomen, bezittingen en gezinssituatie – kwam ergens anders vandaan. Afgaande op het patroon had hij een bron bij de belastingdienst of in het bankwezen. Iemand gaf hem gegevens door over vermogende ouderen.’
Emily dacht na. Het was waar. Hoe wist Ethan zoveel over de burgerlijke staat van zijn doelwitten, hun erfgenamen en de omvang van hun spaargeld?
‘Zou oom Nick die bron kunnen zijn?’ vroeg ze.
« Dat is zeer waarschijnlijk, » zei Black. « Daarom hebben we uw hulp nodig. »
‘Op welke manier?’ vroeg Emily.
« We willen een ontmoeting regelen tussen Ethan en die persoon die onder onze controle staat, » legde Black uit. « Maar daarvoor moet Ethan zelf contact met hem opnemen. »
‘En waarom zou hij dat doen?’ vroeg Emily.
‘Als we hem een lagere straf beloven in ruil voor zijn medewerking,’ zei Black, waarna hij even stilviel. ‘Of als hij denkt dat hij kan ontsnappen.’
‘Ontsnappen hoe? Bedoel je dat je hem uit de gevangenis gaat bevrijden?’ vroeg Emily geschrokken.
« Natuurlijk zal het een gecontroleerde operatie zijn, » zei Black. « Ethan zal denken dat hij een kans heeft om te vluchten. Hij zal proberen contact op te nemen met zijn baas en om hulp vragen. We zullen zowel het contact als oom Nick onderscheppen. »
‘En het risico?’ vroeg Emily.
« Minimaal, voor het publiek, » antwoordde Black. « Ethan zal constant in de gaten gehouden worden. Bij de eerste serieuze poging om te verdwijnen, wordt hij weer gearresteerd. Maar we hebben uw hulp nodig om hem ervan te overtuigen dat u nog steeds aan zijn kant staat. »
Emily dacht erover na. Het plan was riskant, maar erg verleidelijk. Het hele criminele netwerk oprollen zou betekenen dat veel andere potentiële slachtoffers beschermd zouden worden.
‘Akkoord,’ zei ze uiteindelijk. ‘Wat moet ik doen?’
« Bezoek je man in de gevangenis, » zei Black. « Vertel hem dat je bereid bent hem te vergeven en hem te helpen. Misschien vertelt hij dan wel iets over zijn baas. Als hij denkt dat je aan zijn kant staat, is hij eerder geneigd te praten en actie te ondernemen. »
‘Maar ik heb de scheiding al aangevraagd,’ zei Emily.
« Vertel hem dat je van gedachten bent veranderd, » zei Black. « Zeg dat liefde sterker is dan wrok. Het belangrijkste is dat je hem ervan overtuigt dat je het meent. »
Emily stemde toe.
