Maandenlang wachten en onzekerheid.
De dagen werden weken, en vervolgens maanden.
Ik heb overal in de buurt posters opgehangen. Ik heb berichten geplaatst op lokale sociale media.
De zoektocht werd gestart, maar beetje bij beetje verdween de aandacht.
Sommigen begonnen te denken dat Lucas gewoon was vertrokken.
Ik weigerde het te geloven.
Ik kende mijn zoon: zorgzaam, gevoelig, en niet in staat om zomaar zonder waarschuwing te verdwijnen.
Toch verstreken de maanden zonder enig teken van leven.
Tot deze onverwachte dag.
