Wanneer de hulp niet bij één nacht stopt.
Ik dacht dat het verhaal daar zou eindigen. Dat was niet het geval.
In de weken die volgden, hielp ik hem een maatschappelijk werker te ontmoeten. Ik ging met hem mee naar afspraken. Hij vond een nachtbaantje, daarna een kamer en vervolgens een klein appartement. Geen wonder van de ene op de andere dag. Gewoon gestage stappen richting een stabieler leven.
We zien elkaar nog steeds. Eén keer per maand een kop koffie. Hij staat er altijd op om te betalen. Hij vraagt naar mijn dochter en weet wat haar favoriete kleur is.
