Op een avond, toen Julien zei dat hij moest overwerken, nam mijn intuïtie het over. Er klopte iets niet, en ik kon het niet langer ontkennen.
De waarheid, even wreed als onvermijdelijk.
Wat ik die avond ontdekte, veegde mijn laatste twijfels weg. Er waren geen verdere verklaringen nodig; alles was duidelijk. De confrontatie was kort, pijnlijk, maar onthullend. Ik begreep dat de grap slechts de aanleiding was, niet de werkelijke oorzaak. Het echte probleem was de afstand, de onuitgesproken woorden en het gebrek aan respect.
Die avond pakte ik mijn koffer en vertrok – een emotionele schok die ik onmogelijk kon negeren.
