---

Wanneer het licht al aan is

Ik ging zitten met mijn broodje en had ineens geen haast meer om weg te gaan.

En toen drong het besef pas echt tot me door.

Ik was op dat moment niet de held.

En op de een of andere manier maakte dat het verhaal beter.

Omdat de wereld niet op mijn tussenkomst had gewacht.

Vriendelijkheid was al stilletjes aan het werk.

Een baas die oplet.

Een kassier die de afspraak nakomt.

Drie kinderen die met waardigheid in plaats van medelijden worden behandeld.

Ik nam een ​​hap van mijn sandwich en liet de gedachte bezinken.

Soms denk je dat je op het punt staat het lichtpuntje in iemands verhaal te worden.

om er vervolgens achter te komen dat het licht al aan was.

En voor één keer voelde ik me daardoor niet minderwaardig