Hoofdstuk 3: Tactische analyse
De tijd stond niet stil, maar voor Margaret Vance, gepensioneerd luitenant-kolonel van het 1st Special Forces Operational Detachment-Delta, leek alles voor haar te kruipen. Dit was de OODA-cyclus : observeren, oriënteren, beslissen, handelen.
Ze scande de omgeving.
Dreigingsanalyse:
Doelwit Alpha (midden): 1,93 m, circa 109 kg. Steroïdengebruik duidelijk zichtbaar in de trapeziusspieren. Overmoedig. Hoog zwaartepunt.
Doelwit Bravo (links): Slanker. Nerveus. Zijn hand glijdt steeds naar zijn broekband. Verborgen wapen, waarschijnlijk een mes. Prioriteitsdoelwit.
Doelwit Charlie (rechts): Traag. Ruikt naar alcohol. Kijkt naar zijn vrienden voor aanwijzingen. Volger.
Omgevingsfactoren:
De nis was klein – 1,8 bij 1,8 meter. Goed zo. Het maakte hun numerieke overwicht ongedaan. Ze konden haar niet omsingelen; ze moesten één of twee tegelijk naar binnen komen.
Links van haar: Een zware kristallen vaas gevuld met water en decoratieve stenen. Ongeveer 3,6 kilo.
Rechts van haar: Een serveerwagen met een zilveren champagnekoeler.
Fysiologische toestand:
Haar heup was vastgegroeid. Haar linker rotator cuff was stijf. Ze kon niet opboksen tegen mannen die half zo oud en drie keer zo zwaar waren. Ze kon niet op kracht vertrouwen.
Ze moest vertrouwen op de natuurkunde. En op de pijn.
‘Oma, kom nou,’ sneerde Target Alpha, terwijl hij een stap naar voren zette. ‘Zorg dat we je geen pijn hoeven te doen.’
In Margarets gedachten was de bruiloft verdwenen. De geur van lelies was vervangen door de geur van ozon en koper. Ze was geen schoonmoeder meer. Ze was een wapen dat twintig jaar in de opslag had gelegen, afgestoft en geladen.
Ze berekende de hoeken. Doelwit Alpha stond met zijn rechter schouder voorop en probeerde haar vast te grijpen. Een slordige worstelgreep.
Kracht nodig om een spaakbeen te breken: 6 pond druk per vierkante inch, uitgeoefend tegen het draaipunt.
Kracht nodig om een luchtpijp te laten inklappen: 30 pond.
Kracht nodig om een knieschijf te verbrijzelen: 12 pond.
‘Ik geef je één kans,’ zei Margaret, terwijl ze haar gewicht op haar goede been verplaatste. Ze nam geen karatehouding aan. Ze bleef gewoon staan, met haar handen losjes langs haar zij. ‘Ga terug naar de bar.’
Target Bravo trok een springmes tevoorschijn. Het klikgeluid galmde door de kleine ruimte. « Snijd haar, Mike. Slechts een klein beetje. »
Dodelijk geweld toegestaan.
Margaret haalde diep adem.
