Hoofdstuk 6: Het echte powerkoppel
Een jaar later.
Het benefietgala was in volle gang. De balzaal van het Pierre Hotel was gevuld met de elite van de stad: CEO’s, filantropen en kunstenaars.
Claire stond bij de champagnefontein, gekleed in een middernachtblauwe jurk die schitterde in het licht. Ze stond niet langer in een hoekje verstopt. Ze was de gastvrouw.
‘Goede toespraak, Claire,’ zei een man terwijl hij naar haar toe liep.
Hij was lang, had vriendelijke ogen en grijs haar. Hij droeg een smoking die hem perfect paste, maar hij leek niet te proberen indruk op iemand te maken.
‘Dankjewel, David,’ glimlachte Claire.
David was een kinderchirurg die ze zes maanden geleden had ontmoet. Hij reed in een Volvo. Hij woonde in een bescheiden herenhuis. Hij gaf niet om haar geld, want hij had zijn eigen doel.
‘Ik heb een gerucht gehoord,’ zei David, terwijl hij voorover boog. ‘Iemand vertelde me dat jij de nieuwe bibliotheekvleugel hebt gefinancierd.’
Claire knipoogde. « Anonieme donor. »
‘Je geheim is veilig bij mij,’ glimlachte David. Hij pakte haar hand. ‘Ik heb liever mensen die meer laten spreken door hun daden dan door hun portemonnee.’
Claire voelde een warmte door haar borst stromen. Het was niet de opwinding van het sluiten van een deal. Het was het gestage, stille gezoem van gezien worden.
‘Weet je,’ zei David, ‘mijn vrienden vragen waarom ik met de ‘Koningin van de Compliance’ uitga. Ze zeggen dat je intimiderend bent.’
“En wat zegt u daarvan?”
‘Ik zeg altijd tegen ze dat ik een vrouw waardeer die de regels kent,’ grijnsde David. ‘Zodat ze precies weet wanneer ze die mag overtreden.’
Claire lachte. Ze tikte met haar glas tegen het zijne.
Ergens, in een klein, gehuurd kamertje aan de andere kant van het land, was Jason bezig een sollicitatieformulier in te vullen voor een autodealer. Bij ‘Gewenst salaris’ aarzelde hij even. Toen liet hij het veld leeg.
Eindelijk begreep hij het. Waardigheid is onbetaalbaar. En klasse kun je niet kopen.
Terug in de balzaal zwol de muziek aan. David stak zijn hand uit.
« Dans? »
‘Dat zou ik geweldig vinden,’ zei Claire.
Ze pakte zijn hand. Ze droeg niemand meer. Ze danste.
