Stilte. Absolute, verbijsterde stilte.
‘Ik heb de Vance Grant vier jaar geleden anoniem opgericht,’ legde ik uit. ‘Ik heb de afgelopen vier jaar een miljoen dollar van mijn eigen salaris en bonussen betaald om hem op die school te houden. Ik deed het omdat jij failliet was, Sarah. Ik deed het omdat ik hoopte dat hij, als hij in een goede omgeving opgroeide, een goed mens zou worden.’
Ik keek naar Leo. Hij trilde nu.
“Maar jij bent geen goed mens, Leo. Je bent gewoon een pestkop met een rijke tante.”
Ik wendde me tot meneer Henderson.
« Meneer Henderson, aangezien de leerling is verwijderd, is de erfrechtelijke voorwaarde geschonden, klopt dat? »
De advocaat knikte langzaam. Hij bekeek het testament en vervolgens mij. « Inderdaad, rector. De clausule is specifiek. ‘Moet ingeschreven blijven en aan de eisen voldoen tot aan zijn afstuderen.’ Als hij wordt verwijderd, is hij gediskwalificeerd. »
‘En waar gaat het landgoed naartoe?’ vroeg ik.
« Het geld gaat standaard naar de secundaire begunstigde, » zei Henderson. « Of naar een liefdadigheidsfonds. »
‘Nee!’ jammerde Sarah. Ze viel op haar knieën. ‘Nee! Dat geld is van ons! We hebben het nodig!’
‘En het collegegeld?’ fluisterde Sarah, terwijl ze me aankeek, haar ogen wijd opengesperd van paniek. ‘Wat is er met het collegegeld?’
‘De schenker heeft zijn steun ingetrokken,’ zei ik koud. ‘U bent de school het geld voor het huidige semester verschuldigd. Aangezien de ‘beurs’ een privéschenking van mij was en ik die heb ingetrokken, dient u nu het resterende bedrag te betalen.’
Ik heb mijn mentale boekhouding gecontroleerd.
“Dat is vijfentwintigduizend dollar, te betalen vóór maandag. Anders wordt het incassobureau ingeschakeld.”
Sarah hapte naar adem en greep naar haar borst. Mijn moeder plofte neer, haar gezicht grauw.
‘Jij… jij hebt ons geruïneerd,’ fluisterde mijn moeder. ‘Je hebt zijn toekomst verpest door een klein duwtje? Je hebt dit gezin kapotgemaakt door een tapijt?’
Ik pakte Mia op, die was gestopt met huilen en me vol ontzag aankeek.
‘Nee, moeder,’ zei ik. ‘Ik heb mijn dochter gered van een pestkop. En ik heb mijn school behoed voor een risico.’
Ik draaide me naar de deur.
‘En eerlijk gezegd,’ voegde ik eraan toe, ‘heb ik Leo behoed voor de gedachte dat hij zijn leven lang mensen pijn kon doen zonder consequenties. Dat is de meest waardevolle les die hij ooit in St. Jude’s zal leren.’
Deel 5: Het bedelen
Sarah wierp zich voor de bibliotheekdeur en blokkeerde mijn uitgang. De tranen stroomden over haar gezicht en verpestten haar make-up.
“Elena, wacht! Alsjeblieft! We zijn familie! Je kunt hem niet laten falen! Hij wordt opgeroepen voor militaire dienst! Hij heeft geen talent! Hij kan niet naar een openbare school, hij wordt helemaal afgemaakt!”
‘Daar had hij over na moeten denken voordat hij een zesjarige aanraakte,’ zei ik. ‘Ga aan de kant, Sarah.’
‘Ik betaal je terug!’ smeekte Sarah. ‘Als we de erfenis krijgen… oh wacht…’ Ze besefte dat de erfenis verdwenen was. ‘Elena, alsjeblieft! Neem hem gewoon weer in dienst! Geef hem nog een kans! Ik zorg ervoor dat hij zijn excuses aanbiedt!’
Ze greep Leo bij zijn kraag en trok hem naar voren. « Bied je excuses aan! Zeg dat het je spijt! »
Leo stapte naar voren. Hij had tranen in zijn ogen, maar het waren geen tranen van berouw. Het waren tranen van angst. Hij besefte voor het eerst dat zijn vangnet was verdwenen.
‘Tante Elena,’ snikte hij. ‘Het spijt me. Ik maakte maar een grapje. Ik wilde haar geen pijn doen. Alsjeblieft, bel ze terug. Zet me er niet uit.’
Ik keek hem aan.
Ik zag de jongen die jarenlang zwakkere kinderen had gepest. Ik zag de jongen die me tien minuten geleden nog ‘nutteloos’ had genoemd. Ik zag de jongen die mijn dochter tegen een muur had geduwd vanwege een sapvlek.
‘Ik heb jarenlang rapporten over jou gelezen, Leo,’ zei ik zachtjes. ‘Ik heb de getuigenverklaringen gelezen van de kinderen die je in kluisjes hebt geduwd. Ik heb de briefjes gelezen van de leraren die je hebt uitgescholden. Ik heb geprobeerd je te helpen. Ik heb geprobeerd je de tijd te geven om volwassen te worden.’
Ik kwam dichter bij hem staan.
