Maar haar vriendelijkheid verdween niet.
Het leeft voort in die foto’s. In die ring die ik nog steeds draag op moeilijke dagen. In het stille besef dat de persoon die het meest van me hield na de dood van mijn moeder nooit behoefte had aan erkenning, dankbaarheid of zelfs een plek om te wonen.
Ik droom er nog steeds van haar ooit te vinden.
Om haar gewoon even te knuffelen.
Om haar te laten weten dat ze ertoe deed.
Let op: Dit verhaal is fictief en gebaseerd op waargebeurde feiten. Namen, personages en details zijn aangepast. Elke gelijkenis is puur toeval. De auteur en uitgever aanvaarden geen aansprakelijkheid voor de juistheid van het verhaal of voor interpretaties of het gebruik ervan. Alle afbeeldingen dienen uitsluitend ter illustratie.
