Ze haalde diep adem, schokkerig en trillend. De tranen wellen op in haar ogen.
“Ik ga terug naar mijn echte vader.”
De woorden kwamen als een plotselinge stilte na een hard geluid. Mijn borst trok samen en even kon ik niet ademen.
‘Wat bedoel je?’ vroeg ik zachtjes.
Ze zag er doodsbang uit, niet strijdlustig. Dat maakte me meer bang dan wat dan ook.
‘Je kent hem,’ zei ze. ‘Je hebt hem gezien.’
