Twee verlaten baby’s die een leven veranderen.
Achttien jaar geleden stapte Madeleine met een zwaar hart aan boord van een vliegtuig. De stilte in de cabine stond in schril contrast met de innerlijke onrust. Plotseling trokken snikken de aandacht van de passagiers.
Twee baby’s, een jongen en een meisje van ongeveer zes maanden oud, zitten apart in stoeltjes.
Ze huilen onophoudelijk en niemand lijkt te weten waar hun ouders zijn. De passagiers klagen, sommigen kijken weg en de sfeer wordt gespannen.
Zonder er echt bij na te denken, staat Madeleine op en neemt de twee baby’s in haar armen.
Meteen hield het gehuil op.
Ze vraagt hardop of er familieleden van hen in het vliegtuig zitten, maar niemand antwoordt.
Na de landing worden de autoriteiten op de hoogte gesteld en nemen de sociale diensten de zorg voor de baby’s op zich.
Toch kan Madeleine hen niet vergeten.
