Hoofdstuk 3: Het Duivelsgala
De balzaal van Hotel Zaza was omgetoverd tot een vergulde kooi. Kristallen kroonluchters hingen aan het plafond en de ruimte was gevuld met de geur van dure parfums en oud geld. De olie-elite van Texas was hier – mannen in smoking die kleine landen konden kopen, en vrouwen in jurken die meer kostten dan auto’s.
Ik kwam binnen aan de arm van Mark. Ik droeg een jurk die Silas die ochtend had opgestuurd. Hij was smaragdgroen, had een open rug en een gevaarlijk diepe decolleté. Het was een wapen onder de jurken.
Mark bleef zijn vlinderdas rechtzetten, zijn ogen schoten door de kamer, op zoek naar twee personen: Silas, zijn doelwit, en Chloe, zijn geliefde.
‘Rustig maar,’ mompelde ik. ‘Je ziet er nerveus uit.’
‘Het gaat gewoon om hoge inzetten, schat,’ zei hij, terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd veegde.
Vervolgens ging de menigte uiteen.
Silas Vance kwam binnen. Hij was het middelpunt van de belangstelling in de kamer. Naast hem stond Chloe.
Ze was adembenemend, dat moest ik toegeven. Ze droeg een scharlakenrode jurk die als een tweede huid om haar heen zat, met diamanten die fonkelden bij haar hals. Maar ze zag er nerveus uit. Haar ogen dwaalden steeds naar Mark.
Silas stuurde haar rechtstreeks naar ons toe.
‘Meneer Sterling,’ bulderde Silas, terwijl hij zijn hand uitstak. ‘En dit moet de charmante Elena zijn.’
Hij pakte mijn hand. Zijn greep was warm en stevig. Hij bracht mijn knokkels naar zijn lippen, zijn ogen kruisten de mijne. ‘Je ziet er vanavond gevaarlijk uit, Elena.’
‘Ik heb het van de beste geleerd, meneer Vance,’ antwoordde ik, met een lichte glimlach op mijn lippen.
Mark trilde bijna van opwinding. « Meneer Vance, het is een eer. Over het partnerschap… »
‘Zakelijke zaken komen later wel, Mark,’ zei Silas, terwijl hij hem op de schouder klopte. ‘Vanavond is voor het plezier. Hoewel, ik heb wel een privépartij die over een minuut of twintig begint in de Rode Kamer. Texas Hold’em. Hoge inzetten. Ik heb gehoord dat je een gokker bent.’
Marks ogen lichtten op. Dit was zijn kans om dichterbij te komen. « Ik zou er graag bij willen zijn. »
‘Uitstekend,’ zei Silas. Hij draaide zich naar Chloe. ‘Lieverd, laat Elena de dessertbar zien. Ik wil haar man even lenen.’
Chloe keek paniekerig. « Silas, ik dacht dat we gingen dansen. »
‘Later,’ zei Silas. Zijn stem klonk vastberaden. Hij leidde Mark naar de VIP-ruimte.
Dat liet mij en Chloe over.
Ze bekeek me van top tot teen, een minachtende grijns verscheen op haar lippen. Ze zag de smaragdgroene jurk, het zelfvertrouwen. Het verwarde haar. Ze had de « slordige huisvrouw » verwacht die Mark had beschreven.
‘Dus,’ zei Chloe, terwijl ze een slokje champagne nam. ‘Jij bent Marks vrouw. Hij praat over jou.’
‘Echt?’ vroeg ik, terwijl ik dichterbij kwam. ‘Hij praat ook over jou. Al noemt hij je meestal ‘De Sleutel’.’
Chloe verstijfde. « Pardon? »
‘De sleutel tot de ober,’ zei ik onschuldig, terwijl ik twee verse glazen champagne van een voorbijlopende ober pakte. Ik gaf er één aan haar. ‘Of misschien vindt hij jouw… inbreng gewoon prettig.’
‘Ik heb geen idee waar je het over hebt,’ snauwde ze, maar haar hand trilde.
‘Natuurlijk niet,’ glimlachte ik, terwijl ik mijn glas tegen het hare tikte. ‘Laten we proosten. Op loyaliteit. Dat is tegenwoordig zo’n zeldzaam goed, nietwaar?’
Ik boog me voorover en fluisterde in haar oor: « Trouwens, misschien moet je even op je telefoon kijken. Volgens mij heeft Mark je een video gestuurd. »
« Wat? »
‘Controleer het,’ beval ik, waarbij ik mijn beleefdheidsgevoel liet varen.
Ze haalde haar telefoon uit haar tasje. Ik zag haar gezicht bleek worden toen ze hem ontgrendelde.
Op dat moment dimden de lichten in de balzaal. De band stopte met spelen.
