Ik heb Rose meteen gebeld.
‘Hoe is het gegaan?’ vroeg ze.
‘Precies zoals ik had verwacht,’ antwoordde ik. ‘Morgen ga ik ze bellen om ze mijn definitieve antwoord te geven, en dat zal een antwoord zijn dat ze nooit zullen vergeten.’
De volgende dag werd ik vroeger wakker dan normaal.
Ik had besloten dat aanstaande donderdag de dag zou zijn waarop Aurora Perez de volledige controle over haar leven zou nemen.
Ik ontbeet in alle rust, trok mijn favoriete marineblauwe pak aan – het pak waarin ik me krachtig voel – en verliet het huis met een kalmte die ik al jaren niet meer had gevoeld.
Eerst ging ik naar de bank.
Meneer Fernando ontving me zoals altijd in zijn privékantoor.
‘Mevrouw Perez, waarmee kan ik u vandaag van dienst zijn?’ vroeg hij.
Ik legde uit dat ik een aantal belangrijke wijzigingen in mijn boekhouding moest aanbrengen.
“Ik wil al mijn wachtwoorden wijzigen, mijn begunstigden bijwerken en nieuwe beveiligingsmaatregelen instellen.”
Meneer Fernando maakte aantekeningen terwijl ik sprak.
“Heeft u een specifiek probleem, mevrouw?”
Ik vertelde hem over het telefoontje van Jessica en hoe Melissa en Chris mijn naam gebruikten om leningen te krijgen.
“Ik wil ervoor zorgen dat niemand toegang krijgt tot mijn gegevens of mijn naam gebruikt zonder mijn uitdrukkelijke toestemming.”
‘Natuurlijk,’ zei hij professioneel. ‘We zullen al uw toegangscodes wijzigen en een speciale waarschuwing op uw account plaatsen. Als iemand uw naam noemt bij een financiële transactie, zullen ze ons onmiddellijk bellen om dit met u te bevestigen.’
« Perfect. »
Ik heb tevens van de gelegenheid gebruikgemaakt om een aanzienlijk bedrag aan contant geld op te nemen, niet omdat ik het wilde uitgeven, maar omdat ik het beschikbaar wilde hebben voor mijn plannen.
De heer Fernando verwerkte alles zonder onnodige vragen te stellen.
‘Heeft u speciale documenten nodig?’ vroeg hij.
‘Alleen de bijgewerkte bankafschriften,’ antwoordde ik.
Na mijn bezoek aan de bank ging ik naar het kantoor van meneer Hernandez om de gecertificeerde kopieën van mijn nieuwe testament op te halen. Zijn secretaresse overhandigde ze me in een verzegelde manilla-envelop.
« De advocaat wil dat u weet dat alles volkomen in orde is, » zei ze. « Uw vorige testament is officieel herroepen. »
Mijn volgende bestemming was Roses huis. Ik had mijn beste vriendin nodig om aanwezig te zijn bij wat ik op het punt stond te doen.
Ik trof haar aan terwijl ze haar planten in de tuin water gaf.
‘Klaar voor de show?’ vroeg ze met een ondeugende glimlach.
‘Klaar,’ antwoordde ik. ‘Kun je met me meegaan naar mijn huis? Ik ga Melissa bellen.’
Rose trok meteen haar tuinhandschoenen uit.
‘Ik zou dit voor geen goud willen missen,’ zei ze. ‘Ik wacht al jaren tot jullie een einde maken aan die pestkoppen.’
We reden in mijn auto naar huis en praatten over alles wat er de afgelopen dagen was gebeurd.
Thuis had ik alles klaargezet alsof het een serieuze zakelijke bijeenkomst was. Ik dekte de eettafel met een tafelkleed, zette mijn beste koffieservies klaar en legde alle documenten die ik had voorbereid neer: kopieën van het nieuwe testament, bonnetjes voor alle uitgaven van zondag, het transcript van de opname van de vorige dag.
‘Ben je nerveus?’ vroeg Rose terwijl we de stoelen neerzetten.
‘Helemaal niet,’ antwoordde ik. ‘Integendeel, ik voel me vrij. Voor het eerst in jaren ga ik precies zeggen wat ik denk, zonder bang te hoeven zijn voor de gevolgen.’
Rose omhelsde me.
“Ik bewonder je enorm, vriend.”
Ik heb Melissa om twee uur ‘s middags gebeld.
Ze nam op na twee keer overgaan.
‘Mam, heb je al aan het bedrijf gedacht?’ Haar stem klonk bezorgd en hoopvol.
‘Ja, lieverd. Ik heb mijn besluit genomen. Kunnen jij en Chris even langskomen? Ik wil jullie een paar dingen vertellen.’
‘Natuurlijk,’ zei Melissa enthousiast. ‘Wat dacht je van over een uurtje?’
Ik vertelde haar dat dat perfect was, dat ik om drie uur op hen zou wachten.
‘Mam, mag ik vragen wat je beslissing was?’
Ik deed alsof de verbinding wegviel.
« Hallo? Mam? »
Ik hing de telefoon op met een glimlach.
Rose en ik gingen zitten om te wachten.
‘Wat denk je dat ze zullen zeggen?’ vroeg ze.
‘Ze zullen woedend zijn,’ antwoordde ik. ‘Ze zullen zeggen dat ik gek ben, dat ik gemanipuleerd word, dat ik niet weet wat ik doe. Maar voor het eerst zal het me niets kunnen schelen wat ze denken.’
Ze kwamen stipt om drie uur aan.
Deze keer waren ze meer ontspannen. Melissa had zelfs een fles champagne meegenomen.
« Om onze samenwerking te vieren, » zei ze toen ik de deur opendeed.
Chris droeg bloemen.
‘Voor de beste schoonmoeder ter wereld,’ zei hij met die geforceerde glimlach die ik zo goed kende.
‘Komt u alstublieft binnen,’ zei ik formeel. ‘Ik verwachtte u al.’
Rose zat in de woonkamer en Melissa was verrast haar daar te zien.
“Hallo Rose. Ik wist niet dat je op bezoek kwam.”
Rose glimlachte.
“Aurora heeft mij gevraagd om als getuige aanwezig te zijn.”
Chris werd een beetje nerveus.
“Getuige van wat?”
Ik nodigde hen uit om in de eetkamer te gaan zitten, waar ik alles klaar had staan.
‘Een getuige van ons gesprek,’ legde ik uit, ‘over hoe je met mijn geld omgaat. Ik wil dat alles vanaf het begin heel duidelijk is.’
Melissa en Chris zaten tegenover me, met de fles champagne en de bloemen nog in hun handen.
‘Nou, mam,’ zei Melissa, terwijl ze in haar handen wreef, ‘wat is jouw beslissing?’
Ik keek haar recht in de ogen.
“Mijn besluit is nee.”
De stilte die volgde was oorverdovend.
Melissa knipperde een paar keer met haar ogen, alsof ze het niet begreep.
‘Nee, wat?’ vroeg ze uiteindelijk.
