Wekenlang leefde ik op instinct. Extra diensten in het restaurant, elke fooi tellen alsof het lucht was. Maar vastberadenheid alleen brengt je niet ver.
Toen kwam de laatste waarschuwing, op mijn appartementdeur geplakt.
Ik had geen geld voor de huur.
Diep van binnen wist ik al wat ik moest doen.
Achter in mijn kast haalde ik de schoenendoos tevoorschijn. Daarin lag, gewikkeld in een oude sjaal, de ketting die ik van mijn grootmoeder had gekregen – een sieraad dat ik al meer dan twintig jaar zorgvuldig bewaarde.
Het voelde nu anders aan. Zwaarder. Warmer. Alsof het het begreep.
