Een terugkeer naar het leven die zelden onbeduidend is.
Terugkeren na zo’n ervaring is niet altijd gemakkelijk. Velen beschrijven een periode van intense zelfreflectie, een verlangen om hun prioriteiten bij te stellen of om meer in harmonie met zichzelf te leven. Het is niet zozeer de angst voor het einde die overheerst, maar een nieuw bewustzijn van het huidige moment.
Sommigen spreken van een dringende behoefte om het rustiger aan te doen, om weer contact te maken met wat essentieel is, om te vergeven of om zichzelf toe te staan authentieker te zijn. Alsof deze onderbreking als een katalysator heeft gewerkt en de zin van het leven heeft onthuld .
