Stilte en introspectie vormen de kern van het verhaal.
Eén element keert vaak terug: stilte. Een totale, bijna allesomvattende stilte die volop ruimte biedt voor introspectie. In deze toestand melden verschillende mensen dat ze herinneringen herbeleefden, vergeten emoties voelden of zich bewust werden van bepaalde levenskeuzes.
Interessant genoeg komt het opgeroepen gevoel van oordeel niet van een externe entiteit. Het is eerder een zelfreflectie, uitgevoerd met een ongewone helderheid. Alsof het bewustzijn zijn eigen spiegel wordt, die onthult wat er toe doet… en wat over het hoofd is gezien.
