‘Je verdient geen cent,’ zei ze, handelend vanuit pijn in plaats van innerlijke rust.
Lily’s kalme reactie maakte haar meer ongerust dan boosheid zou hebben gedaan. Ze glimlachte alleen maar, alsof ze iets wist wat Evelyn niet wist.
Toen zei Lily zachtjes: ‘Je zult altijd zijn moeder blijven, en ik wil je kleinzoon nooit van je afnemen. Ik wil alleen dat we hem allebei op onze eigen manier eren.’
Evelyn verstijfde en besefte dat haar pijn Lily tot een slechterik had gemaakt, terwijl ze zelf ook rouwde. Ze hadden Daniel op een andere, maar diepe manier liefgehad. Onder hun meningsverschillen verbond een gedeeld verdriet hen in stilte.
Vervolg op volgende pagina//
