Die avond bevonden ze zich weer samen in de keuken.

Deze keer lachten ze erom. Ze praatten over de eigenaardige gewoontes die ze elk uit hun jeugd hadden meegekregen – hoe sommige logisch waren en andere gewoon aangeleerde reflexen.

Ze braken de eieren in de pan zonder ze af te spoelen. En de wereld verging niet.

Wat ze allebei leerden was simpel maar belangrijk: relaties zijn niet gebouwd op perfect overeenkomende gewoonten. Ze zijn gebouwd op nieuwsgierigheid in plaats van defensiviteit, dankbaarheid in plaats van vergelijking, en de bereidheid om tradities los te laten die niet langer in het heden passen.

Soms draait het helemaal niet om de eieren. Het gaat erom samen nieuwe rituelen te creëren – rituelen die van beide partners zijn, niet alleen van het verleden.