Toen de dienst was afgelopen, kwam ze op me af zonder me in de ogen te kijken.
‘Dit is van jou,’ zei ze zachtjes.
In de doos zat zijn dagboek.
Mijn handen trilden toen ik het boek opensloeg. Pagina na pagina onthulde een man die langzaam ten onder ging. Hij schreef over ambitie die hol bleek te zijn. Over het najagen van erkenning en het vinden van leegte in plaats daarvan. Over het te laat beseffen dat het leven dat hij had achtergelaten het enige was geweest dat echt voelde.
‘De slechtste beslissing die ik ooit heb genomen,’ stond er in een van de berichten. ‘Haar verliezen was geen vrijheid. Het was verlies.’
