Die avond, terwijl ik aan de keukentafel zat te bedenken hoe ik mijn kinderen zou vertellen dat we het huis misschien zouden verliezen, ging de deurbel.
Een bestelwagen.
Ze hebben een enorme doos op mijn veranda neergezet.
Binnenin zaten gloednieuwe kleren voor mij en de kinderen. Schoolspullen. Een laptop. Zelfs kleine speeltjes, zorgvuldig uitgekozen in de favoriete kleuren van mijn kinderen.
Onderaan in de doos lag een dikke envelop.
Juridische documenten.
En de contactgegevens van een advocaat gespecialiseerd in vastgoedrecht.
Ik begreep het niet, totdat ik de naam onderaan zag staan.
Mijn voormalige schoonmoeder.
