Ze hing op. De telefoon viel met een klap op de grond.
Vanuit de gang zag ze Maura aan een infuus liggen.
Nahil, in een couveuse, had moeite met ademhalen.
Hij keek naar het geld.
Toen besefte hij dat hij rijk was aangekomen… en te laat.
Ze huilde zonder schaamte.
Die nacht begreep hij iets wat geen baan, geen geld, geen weddenschap je leert:
👉Geld kan wachten.
Het leven niet.
En hij zwoer dat hij, als zijn vrouw en zoon het zouden overleven, nooit meer weg zou gaan, zelfs als de wereld hen alleen maar bonen, tortilla’s… en de zekerheid van samenzijn te bieden had.
Want er is geen grotere rijkdom
dan de voordeur openen en je geliefden levend aantreffen.
Geen gerelateerde berichten.
