Kies voor mededogen in plaats van wrok.
Ze zorgde met stille tederheid voor hem: ze bereidde maaltijden, regelde zijn medicijnen en bleef ‘s nachts wakker tijdens moeilijke momenten. Soms verontschuldigde hij zich, met een zwakke stem. Ze eiste niets van hem.
Op dit punt was het geen kwestie van trots meer.
Het ging om innerlijke rust.
Toen hij op een winterochtend overleed, lag zijn hand in de hare.
En ze voelde noch wraak, noch overwinning. Alleen een diepe rust: de rust dat ze volgens haar geweten had gehandeld.
