Wie moet hier extra aandacht aan besteden?

Sommige mensen moeten niet wachten tot ze schuim in hun urine zien voordat ze actie ondernemen. Het risico is groter als u:

Heeft u een hoge bloeddruk?

Ik heb diabetes.

Heeft een voorgeschiedenis van nierziekte?

Ik heb auto-immuunziekten gehad.

Gebruik regelmatig ontstekingsremmende medicijnen (zoals ibuprofen, naproxen of diclofenac).

Heb je obesitas of het metabool syndroom?

In deze gevallen kan het eiwitverlies al lang beginnen voordat er zichtbare symptomen optreden.

Het verband tussen hoge bloeddruk en nierschade.

Hoge bloeddruk oefent constante druk uit op de nieren. Deze verhoogde druk heeft dag in dag uit invloed op het delicate nierfiltratiesysteem. Aanvankelijk bieden de nieren weerstand. Na verloop van tijd vervormt deze aanhoudende druk de interne filters, de glomeruli.

Wanneer de glomerulus beschadigd raakt, verliest deze zijn vermogen om goed te filteren. De glomerulus wordt permeabeler, waardoor eiwitten kunnen weglekken. Dit duidt niet alleen op schade, maar versnelt ook de progressie ervan. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: meer schade, meer eiwitverlies en verdere achteruitgang van de nieren.

Hoe het probleem vroegtijdig te herkennen

Proteïnurie kan worden opgespoord voordat de schade ernstig wordt. Eenvoudige en toegankelijke tests maken vroege identificatie mogelijk, zoals:

Urineonderzoek

Albumine/creatinine-ratio

Kwantificering van eiwit in urine

Nierfunctietest

Microalbuminurie is een vroeg teken, vergelijkbaar met rook voor een brand. Het is het ideale moment om in te grijpen en verdere schade te voorkomen.